SMbrug

Daar in dat kleine café aan de haven

De haven. In mei 2017 kon heel Nederland een face-bomb maken over het hoofdpijndossier van de gemeente Oirschot in het tv-programma ‘Van Onze Centen’. Het hoofdpijndossier: de in 2009 aangelegde haven. Het haventje kostte één miljoen euro, maar wordt niet tot nauwelijks gebruikt. Te ingewikkeld, te ondiep, onlogische plek en voor de weinige schippers die het wel waagden om hun boten aan te leggen, moest er een tractor aan te pas komen om de boot weer uit de haven los te wrikken. Een miljoenenfiasco waar geen Oirschotse politicus zich verder aan durfde te wagen.

Heusden. Ergens in 2019 was er een bijeenkomst voor centrumondernemers met aan het woord wethouder Piet Machielsen. Met de bijna historische woorden (ik was ooit van plan om er een carnavalswagen van te maken): “Ondernemers verruim uw openingstijden, denk aan koopzondagen want we gaan Oirschot op de kaart zetten, boten toeristen zullen uw kant opkomen”. De wethouder, met gevolg, was namelijk op werkbezoek geweest in Heusden. En voor wie Heusden nog niet kent: Heusden is een gerestaureerde vestingstad gelegen aan de Maas en de Bergsche Maas. Mag ik even memoreren dat Oirschot weliswaar ook een prachtig dorp is, maar ligt aan een kanaal…

De Waterengel. Twee jaar geleden leek de gemeente enthousiast over de plannen van twee initiatiefnemers om de inmiddels verpauperde haven als basis te gebruiken voor rondvaarttochten met een boot: De Waterengel, voor ouderen en mensen met een beperking. Een sympathiek idee naar mijn mening, maar deze initiatiefnemers raakten verzand in, zoals ze zelf zeggen: “een grijs gebied” in het gemeentehuis. Tegenstrijdige informatie, onduidelijkheid en vage toespelingen vielen hen ten deel. De Waterengel is er klaar voor, nu de gemeente nog

Dromen en bedrog. Gezien het voorgaande durf ik met stelligheid te beweren dat dit grijze gebied inderdaad bestaat en wel in het hoofd van wethouder Piet Machielsen. Een grijs gebied vol boten met toeristen die verwonderd aanmeren en al wandelend via de autovrije Koestraat komen winkelen en flaneren in Oirschot. Het Wilhelminakanaal met de miljoenen brug, de loopgraaf voor de vrede, de plannen met de Oude Toren in Oostelbeers, de gele O ergens diep verborgen in de krochten van het gemeentehuis, in de hoop dat wanneer deze ooit ergens weer op gaat duiken, wij allemaal al lang zijn vergeten hoeveel deze dromen hebben gekost. In al die jaren met talloze dromen geen gemeenteraadslid te bekennen die opstaat en hardop durft te zeggen of te zingen:

“Beste wethouder, Piet: de meeste dromen zijn bedrog en wanneer ik wakker word naast jou dan droom ik nog”.

Oirschotse gemeenteraad: wakker worden, het grijze gebied h(er)kennen, inhaken en meezingen.

Ursula Willemse

One thought on “Daar in dat kleine café aan de haven

  1. Compliment voor deze mooie, afsluitende verwoording van de blunders van de Oirschotse politiek in de afgelopen jaren. Het zou zo in het tv-programma “Kanniewaarzijn” met Astrid Joosten gepast hebben: absurde situaties die veroorzaakt worden door bureaucratie en gedrag van instanties.
    Weliswaar een mooie, bijna cabareteske maar ook dramatische weergave voor de Oirschotse burger die de weggegooide miljoenen moet ophoesten.
    kortom:
    Het is aller ZOUTST vooral voor degenen die nog amper het ZOUT in de pap verdienen.

Laat een reactie achter bij Felix Timmers Reactie annuleren